De oorsprong.


Op 10 mei 1967 werd op initiatief van Generaal Cornet d’Elzius de Peissant een VZW Vrienden en Verwanten van Gehandicapte Kinderen van Militairen (VVGKM) opgericht. Zij had tot doel de ontwikkeling en de integratie in de gemeenschap van gehandicapte kinderen of wezen van militairen of rijkswachters in actieve dienst, oprustgesteld of van het reservekader.

Het zo zwaar en blijvend probleem waarvoor ouders van gehandicapte kinderen staan is te weten wat er met hun kind zal gebeuren wanneer zijzelf er niet meer zullen zijn. Deze vraag die steeds aanwezig is vanaf de geboorte van een minder valide kind, wordt stap bij stap belangrijker naar gelang de jaren voorbij gaan.
Enkele jaren later heeft de VVGKM getracht hieraan een oplossing te bieden door een tehuis te laten bouwen voor mentaal gehandicapte personen op een terrein, gelegen naast de het Kwartier Commandant Vlieger Dony in Nijvel en met dit doel in concessie gekregen van Defensie.

De bouw begon in 1974 en eindigde een jaar later en met een aanvankelijke opvangcapaciteit van 32 volwassen mentaal gehandicapte personen.
De VVGKM werd in 1975, voor dat het tehuis geopend werd, ontbonden en vervangen door een stichting van openbaar nut VIVAT! genaamd. (Gehandicapte kinderen van de militaire gemeenschap). Zij behield de initiële doelstellingen van de VZW maar nam als meer concreet doel de oprichting en het beheer van diensten en instellingen voor vorming, tewerkstelling, logement en vrijetijdsbesteding voor mentaal volwassen gehandicapte personen, uit de militaire gemeenschap of de Rijkswacht. Door de inhuldiging van dit tehuis in 1976 werd dit doel bereikt. De naam Tehuis Generaal Cornet werd aan deze instelling gegeven in dankbare herinnering aan haar overleden stichter.

De verdere ontwikkelingen.

Het beheer van het Tehuis is toevertrouwd aan de Stichting die sindsdien gezorgd heeft voor een goede ontwikkeling. De gehele infrastructuur wordt trouwens gefinancierd door de Stichting.
In 1990 werd een polyvalente zaal, met verplaatsbare wanden gebouwd, die de oprichting van een aantal bezigheidsateliers toeliet voor de bewoners die geen plaats meer vonden op de arbeidsmarkt.
In 1995 werd de opvangcapaciteit van het tehuis opmerkelijk verhoogd tot 42 personen door de bouw van een paviljoen met tien individuele studio’s. Het draagt de naam van de eerste voorzitter van de Raad van Bestuur van de Stichting Kolonel Vermeulen
.
Tussen 1995 en 2000 werden nog een aantal bijkomende infrastructuurwerken uitgevoerd zoals in 1996 de verwezenlijking van een minigolf, die zowel voor ontspanning zorgt als bezigheidsatelier en een raam naar de buitenwereld is aangezien hij toegankelijk is voor bezoekers. In 1999 werd een verwarmde serre ingehuldigd samen met een tuinbouwatelier.

Om aan alle bewoners een gelijk niveau van comfort te geven beslist de Stichting over te gaan tot de renovatie van de lokalen van het hoofdgebouw van het tehuis dat opgericht werd in 1975. De kamers van drie personen worden omgebouwd tot eenpersoonskamers zodat elke bewoner een private leefruimte krijgt. Het beëindigen van deze werken valt samen met de viering van de vijfentwintigste verjaardag van het tehuis in 2001. Meteen werden nog andere renovatiewerken ondernomen in het hoofdgebouw: aanpassing van het restaurant, de wasserij, de kantoren en het sanitair. Aldus werd het leefmilieu van de bewoners en het personeel opmerkelijk verbeterd.

In 2003 wordt een metalen constructie (een afdak) van +/- 400 m2 gebouwd, afgewerkt met wanden uit zeildoek met grote doorzichtige panelen. Deze overdekte ruimte biedt de mogelijkheid om tal van ontspanningsactiviteiten te organiseren ook bij minder goed weer.
De veroudering van onze bewoners en de aankomst van een aantal zwaardere gehandicapten heeft ook de Stichting aangezet tot een aanpassing van de infrastructuur. Aldus werd in 2006 een hydrotherapieruimte geopend. Kortgeleden werden voor deze bewoners, die niet kunnen deelnemen aan de bestaande bezigheidsateliers, meer aangepaste ruimten ingericht: één in 2013 in het hoofdgebouw en één in 2014 de residentie Vermeulen.

Rekening houdend de veroudering van de bewoners en om de toegang tot de gebouwen en specifieke lokalen te vergemakkelijken voor bewoners met beperkte mobiliteit, werd in 2014 een investeringsprogramma gespreid over vijf jaren in opgesteld. Vooral de aanpassing van de individuele en gemeenschappelijke sanitaire installaties wordt gepland.